வாழ்க whatsapp !

எதையோ தொலைத்து விட்டு தேடினேன் ,"பொத்" தென விழுந்தது   கற்றை நிழற்படங்கள் !

பள்ளி கல்லூரி புகைப்படங்கள்.கருப்பு- வெள்ளை காலங்கள் கண் முன்னே நிழலாடியது .

தேடுவதை தொலைத்து விட்டு தொலைத்தவற்றை தேடலானேன்.
 .
புனை பெயர் எல்லாம் சரியாய் நினைவிருக்க , நெஞ்சில் நின்ற ஒன்றிரண்டு நிஜப்பெயர்களை முகனூலிலும் , மாதா , பிதாவிற்கு அடுத்தும் தெய்வத்திற்கு முன்னும் வரும் கூகிளிலும்  தேடினேன் .

பொக்கிஷம் போல் ஒரு பள்ளி தோழி சிக்கினாள் விரித்த வலையில்.

கூட்டணி சேர்ந்து ஓரடி கூட  நகராமல்  உலகின் மூலை முடுக்கிலெல்லாம் தேடினோம் கணிணியின் கருணையோடு.

ஒரு தொடர்பு இரண்டாக , இரண்டு நான்காக , நான்கு பலவாக   நட்பு நெட்வொர்க் பெருகி வாட்ஸ் அப் குழுவாய் அவதாரம் பெற்றது.

அவரவர் கற்றதும்,பெற்றதும், வாழ்க்கை பட்டதும் என்று சுயசரிதம் பரிமாற பட்டது.

விடுவோமா ? வகுப்பில் அடித்த லூட்டியும் , வாங்கிய வசை சொற்களையும் அசை போட்டோம்.  வம்புகளில் மாட்டிக்கொண்டு அசடு வழிந்ததை விலாவாரியாய் விளக்கினோம் .

ஒரே பள்ளி ,அதே கட்டிடம் , பொதுவான ஆசிரியர்கள் ...ஆனால் அவரவர் அனுபவம் அலாதியாய் இருந்தது பேராச்சர்யம் .

நினைவுகளை  அசை போட போட இட்லிக்கு அரைக்கும் உளுந்து போல் பெருகியது பேச்சு. ( இரண்டு பெற்று, இள நரை மறைக்க போராடும் பகுதி நேர எழுத்தாளியின்  உவமை வேறு எப்படி இருக்கும் ?!)

முட்டி போட்ட நாட்களையும் , முழுவதுமாய் வெளியே சென்ற நாட்களையும் எண்ணி எண்ணி இன்று சிரித்தோம் .

அதோடு விட்டோமா ? மீண்டும் புனை பெயர் பரிமாற்றங்கள் . ஒரே வித்யாசம் இம்முறை ஆசிரியர்களின்  புனைபெயர் !

ஆஹா ! பயமின்றி ஆசிரியரின் புனை பெயரை பகிருவது , பேரானந்தம் !

இப்படியாக  நாளொரு profile picture , பொழுதொரு forward என ஆலமரமாய்  தழைத்தது நட்பு வட்டம் android யின் உதவியுடன்.

வாழ்க whatsapp !